Workshop Febe Troost - Omgaan met moeilijke verhalen
Tijdens Dabar delen campinggasten soms heftige dingen uit hun leven. Wat kan je als dabarist met zulke verhalen? Wat is wel en niet jouw rol? Febe Troost, oud-dabarist en voormalig kinderwerk van De Bron in Rotterdam, deelt haar belangrijkste lessen.
- Weet je rol. Wie ben je als dabarist? Je bent een voorbijganger, geen hulpverlener, en ook niet verantwoordelijk voor iemands problemen. Dit betekent niet dat je geen verschil kunt maken! Het beste wat je kunt bieden is beschikbaar te zijn met een luisterend oor.
- Wees een goede luisteraar. Goed luisteren gaat om present zijn in het gesprek, doorvragen en samenvatten om te checken of je het goed begrepen hebt. Probeer zo oordeelloos mogelijk te luisteren. Besef ook dat iemand die iets moeilijks heeft meegemaakt daarmee niet gelijk een zielig persoon is, en ga niet betuttelen.
- Follow-up en doorverwijzen. Vaak is het genoeg om iemands verhaal aan te horen en positieve aandacht te geven. Misschien kan je vragen: “Vind je het fijn als ik voor je bid?” of “zullen we deze week nog is wandelen om door te praten?”
Soms is er meer aan de hand, en moet je een kind/jongere helpen door ze te wijzen op hulpverleners. Vraag ook: “Is er thuis een betrouwbaar iemand aan wie je dit ook kunt vertellen? Een juf, tante, andere volwassene?” Denk aan Stichting Chris of de Kindertelefoon. Als er acuut heftige dingen spelen (misbruik bijvoorbeeld) schakel dan je teamleider/plaatselijke commissie in om hulp te regelen, zoals Veilig Thuis. - Weet bij wie jij terecht kunt. Een moeilijk gesprek doet ook wat met jou. Loop er niet alleen mee rond, maar ga naar je teamleider of campingpastor om even te delen. Het team mag ook best weten dat je een moeilijk gesprek hebt gehad, maar wees wel integer met vertrouwelijke dingen die je hebt gehoord.