In de rubriek ‘vraag van de maand’ leggen we een praktische missionaire vraag voor aan een van onze mensen. Dit keer reageert Henk Boerman op de vraag: ‘Onze gemeente heeft weinig menskracht, dus we kunnen niet iets nieuws opstarten. Waar beginnen we als we toch missionair in beweging willen komen?’
Een veelgehoord argument om niet aan een nieuwe missionaire activiteit te beginnen, is het gebrek aan menskracht. Dat is begrijpelijk. Midden in drukke levens kost het moeite om ruimte te maken voor iets nieuws. Soms is het verlangen om een missionaire stap te zetten er wel, maar lukt het niet om voorbij het bestaande takenpakket te kijken.
Maar vraagt missionair kerk-zijn altijd om nieuwe activiteiten? Misschien begint een eerste stap wel met opnieuw kijken naar wat we al doen. Welke bestaande activiteiten zouden we zo kunnen vormgeven dat ook mensen die niet of niet meer naar de kerk gaan zich welkom en uitgenodigd voelen?
Nieuwe ontmoetingen
Om die vraag te beantwoorden, is het goed eerst de gemeenteagenda eens te bekijken door de ogen van iemand van buiten. Veel kerkelijke activiteiten zijn in principe toegankelijk voor iedereen. Maar daarmee zijn ze nog niet vanzelf uitnodigend. De gebruikte taal, de bekendheid met kerkelijke gewoonten en de bestaande onderlinge contacten kunnen voor een nieuwkomer een behoorlijke drempel vormen. Wie niemand kent, stapt niet gemakkelijk alleen een kerkzaal of verenigingsavond binnen.
Kijk daarom niet alleen naar wat je organiseert, maar ook naar voor wie je het organiseert. Welke activiteiten bieden werkelijk ruimte voor nieuwe ontmoetingen? Denk bijvoorbeeld aan een maaltijd, een wandelgroep, een knutselclub, een koor, een opvoedavond of activiteiten voor de jeugd. Bij welke activiteit zou iemand die niet kerkelijk betrokken is kunnen aansluiten? En wat zou er moeten veranderen om die stap eenvoudiger te maken?
Daarbij is een persoonlijke uitnodiging vaak belangrijker dan een bericht in het kerkblad of op sociale media. Missionair kerk-zijn begint niet bij een programma, maar bij relaties. Wie kennen gemeenteleden in hun straat, op hun werk, rond de school of bij de sportvereniging? En bij welke bestaande activiteit zouden zij iemand op een natuurlijke manier kunnen meenemen?
Tijdstip
Overigens is niet iedere kerkelijke activiteit geschikt om missionair in te zetten. Sommigen activiteiten zijn niet geschikt voor een eerste ontmoeting. Het helpt niet om overal het etiket ‘missionair’ op te plakken. De vraag is eerder waar al openheid, ontmoeting en een verbinding met de leefwereld van anderen aanwezig zijn. Juist daar liggen kansen.
Dat vraagt ook om bereidheid tot verandering. Nieuwe mensen uitnodigen betekent niet alleen dat zij mogen aansluiten bij wat wij al bedacht hebben. We zullen ook naar hen moeten luisteren. Hoe ervaren zij de activiteit? Sluit het tijdstip aan? Begrijpen zij de taal? Is er ruimte voor hun vragen en ideeën? Een missionaire activiteit ontstaat niet alleen vóór mensen, maar krijgt steeds meer vorm mét hen.
Begin daarom klein. Kies één bestaande activiteit en bekijk die samen opnieuw. Nodig enkele mensen persoonlijk uit, verlaag een concrete drempel en vraag achteraf hoe zij het hebben ervaren. Zo hoeft missionaire vernieuwing niet altijd te beginnen met méér doen. Zij kan ook beginnen met anders kijken naar wat er al is — en met ruimte maken voor mensen die nu nog buiten beeld blijven.
Tekst: Henk Boerman
Wil je zelf een vraag stellen namens jouw gemeente? Lees dan hier meer over ons gratis online missionaire spreekuur. Het volgende spreekuur is op 7 september, aanmelden is niet nodig.
Henk Boerman is lid van het team Gemeentecontact en Advies van de IZB en hoofd van de afdeling Impact. Onlangs schreef hij het boek Biertje met de dominee over missionair kerk-zijn op het platteland.
Meer lezen over praktische missionaire vragen? Lees hier aflevering 1, 2 en 3 van deze rubriek terug.