Welke lessen kunnen we trekken uit de coronapandemie? Ondernemer Teus Meerding (53), directeur-eigenaar van Kühne & Heitz en betrokken bij Areopagus, nam voor zichzelf een drastisch besluit: dit jaar wordt er, zakelijk én privé, niet meer gevlogen. En wat hem betreft kan de bezem door een aantal kerkelijke activiteiten. ‘Gaandeweg realiseren wij ons dat de tijd van vòòr corona niet zomaar terugkomt.’

Nadenken over hoe onze wereld er na corona uit zal (moeten) zien deed hij toch al. Maar het prikkelende discussiestuk van onder meer Cock Blenk en Kees van Ekris, eerder deze zomer, fungeerde voor hem als een katalysator. Onder de titel “Moeten we het hier niet dringend met elkaar over hebben?” benadrukten de predikanten dat COVID-19 niet op zichzelf staat; christenen moeten ook andere crises onder ogen zien: een ecologische, humanitaire en morele, om er niet meer te noemen. Toegespitst op het vliegen zegt Meerding, die zowel zakelijk als privé heel wat luchtmijlen heeft gemaakt: ‘Wat is erop tegen om op een gegeven moment te zeggen: hier stoppen we mee? Wat is normaal, welke norm hanteren we? Mijn grootmoeder werd geboren in 1905, het eerste vliegtuig was er nog niet. Maar in de jaren ’70 ging zij, met het vliegtuig, op vakantie naar Tunesië! In één mensenleven!’ Met andere woorden: de mensheid heeft heel lang zonder deze verworvenheid gekund.
Teus Meerding is geboren in Den Haag, getogen in Gouda. Na het lyceum ging hij, ‘alfa met talenknobbel’, naar de UvA: Europese Studies, destijds iets nieuws. Ruim een kwart eeuw geleden kwam hij in dienst bij Kühne & Heitz, een handelshuis met 35 medewerkers op kantoor in Dordrecht en contacten wereldwijd.
Kerkelijk is hij aangesloten bij de Oostpoort-gemeente in Gouda. ‘In het begin verliepen de online diensten nogal houtje-touwtje, nu is het allemaal een stuk professioneler. Maar gewone diensten zoals vanouds – dat is er voorlopig niet bij. Aan de andere kant: uitdagingen bevallen me wel. Wij organiseren van alles, maar het is toch niet verkeerd om dat even stil te leggen? Ik heb eens iemand een suggestie horen doen die me best aanspreekt: als we in de kerk eens besluiten een jaar lang alle extra activiteiten te laten rusten? Alleen maar de kerkdiensten en gaan voor 100% verdieping.’

Steekje los
Een tijdje geleden beluisterde hij een preek van psychiater en theoloog Piet Verhagen. ‘Die noemde drie voorbeelden van een lockdown in het Oude Testament: Noach in de ark, de laatste plaag in Egypte, de Babylonische ballingschap. In alle gevallen gold: mensen moesten worden opgesloten om gered te worden. Noach heeft maar liefst een jaar in de ark doorgebracht, hij zal ook best een keer los hebben gewild! Maar uit de ark, dat zou de verdrinkingsdood betekenen…’ Corona als straf van God, of God die de duivel z’n gang laat gaan? Kom bij Meerding niet aan met makkelijke antwoorden op grote vragen. ‘Wel kan iedereen zichzelf de vraag stellen: wat heeft deze crisis mij te zeggen?’ Ook met zijn twee compagnons – ‘geen vrienden, maar we kunnen goed met elkaar overweg’ – praat hij hierover. Ze zijn geen christen, wel ‘respectvol’, en af en toe in voor een stevige discussie.

‘Ze weten waar ik sta en grappen “Teus is een goede gozer maar aan iedereen zit wel een steekje los”. Ik kom niet dagelijks naar kantoor met de opdracht uit te stralen dat ik christen ben.’ Hij gaat bijvoorbeeld niet met het vingertje zwaaien als er gevloekt wordt. ‘Ik heb een aantal collega’s bij wie een vloek nu eenmaal voor in de mond ligt. Dan ga ik niet in op de inhoud maar desgevraagd zeg ik wel dat het me verdriet doet, dat ik het jammer vind. Iedereen die een serieus gesprek wil voeren is welkom. En er gebeuren in ieders leven dingen die daartoe aanleiding geven, zoals het verlies van een geliefde. Dan denk ik niet: ha, een mogelijkheid om iemand te brengen waar ik hem of haar wil hebben. Gód wil zich laten zien.’

Kracht van het Woord
Via een vriend kwam Teus Meerding in aanraking met de IZB (‘Maar eigenlijk had ik die link onbewust al – ooit heb ik Dabarwerk gedaan’) en meer speciaal met Areopagus. ‘Als ik het even heel plechtig mag zeggen: ik geloof in de kracht van het Woord. We kunnen ons drie slagen in de rondte werken, maar het Woord moet het werk doen. Ik heb genoeg preken gehoord om te weten dat dat bepalend kan zijn.’ Vandaar dat hij Areopagus zo’n waardevol concept vindt. Mensen die zich organiseren om preken en predikanten te verbeteren wil hij graag steunen. Financieel én inhoudelijk.
‘Sommige preken zijn me tot op de dag van vandaag bijgebleven. Ik heb ook ronduit slechte preken gehoord. En er zijn veel preken geweest waarvan ik me niks herinner. Preken is een vak. Als jij als predikant geroepen bent en je bent pastoraal fantastisch, dan is dat top. Je bent misschien lang van stof en weet moeilijk te boeien. Maar dat kun je verbeteren! Het geldt ook andersom: betere luisteraars zijn net zo goed nodig. Daar kun je jong mee beginnen, op catechisatie. Hoe luister je? Ga zelf maar eens een preek maken.’ Je hoeft trouwens niet eens een gloedvol betoog ten beste te kunnen geven om toch een goede preek te houden, is Teus’ overtuiging. Aan de hand van een pakkende intro kan hij soms een preek die hij lang geleden hoorde, moeiteloos recapituleren.

Vraagtekens
Terug naar zijn dagelijks werk. Kühne & Heitz distribueert levensmiddelen in bevroren toestand naar meer dan 70 landen, van spinazie tot aardbeiendrankjes, van schnitzels tot kippenvleugels. De laatste categorie, die van dierlijke producten, levert het grootste aandeel. Welke plaats neemt het dierenwelzijn in – hebben de kippen en varkens toch wel een beetje een mooi leven gehad? ‘De vraag waarvan je wist dat-ie zou komen’, lacht Teus, daarmee impliciet erkennend dat er op dit punt nog stappen te zetten zijn. Maar dan, serieus: ‘Ik ga daar wel anders over denken, net als met vliegen. Ik ben me bewust van de plek die ik inneem. Op de vraag of we dieren mogen doden om ze op te eten kan het antwoord kort zijn: ja, dat mag. Maar de wijze waarop we dat op dit moment doen, daar kun je best vraagtekens bij zetten. Ik ben overigens wel van de school: je kunt ergens tegen zijn, maar je zult ook met alternatieven moeten komen.’

Overboord
‘Ik weet dat er aan de productiekant dingen kunnen gebeuren waar ik niet achter sta. Hetzelfde zou ’t geval kunnen zijn bij afnemers. Alleen: daar heb ik geen invloed op. Is een vermoeden een reden om te zeggen: “Met jou doe ik geen zaken”? Ik ben hooguit op mijn hoede. De grens ligt daar tot waar je invloed reikt. En ‘t kan voorkomen dat je zaken moet laten lopen.’
Teus Meerding is als ondernemer ook pragmaticus. ‘Dat betekent: niet bang zijn om dingen overboord te zetten – en goed om je heen blijven kijken. Als dingen financieel niet (meer) rond te breien zijn – en dat geldt ook voor een organisatie als de IZB – moet je ernstig nadenken of je een onderdeel misschien niet beter kunt afstoten of ergens mee te stoppen. Daar hoef je dan niet sentimenteel over te doen, ook niet als iets al heel lang bestaat.’

Anneke Verhoeven

 

Deel dit nieuws: Twitter Twitter Google E-mail

Schrijf je in voor de IZB nieuwsbrief