Het is eigen aan pionierswerk dat het zich niet laat plannen. Niemand zou bij de opening van het missionair/diaconaal centrum ‘Het Badhuis’ (Zwijndrecht), hebben kunnen voorspellen dat hier nog eens sacramenten bediend zouden gaan worden. De verwondering daarover is daarom des te groter nu de eerste doopdienst en eerste avondmaalsviering achter de rug zijn. ‘In het begin denk je: we proberen iets te doen in Gods Koninkrijk. Gaandeweg groeit de overtuiging dat deze jonge geloofsgemeenschap deel uitmaakt van het huisgezin van God. Dat Hij hier aanwezig is met zijn Geest en zijn zegen eraan wil verbinden’, zegt missionair pionier Peter Huijser.

‘Dienen in de wijk’, dat was de ruime doelstelling waarmee het missionaire werk van start ging in ‘Het Badhuis’, het buurtcentrum pal naast de Oude Kerk in Zwijndrecht. Dat was maart 2013.  Wijkbewoners vonden de weg naar het inloophuis. Sommigen volgden een Alphacursus. In februari 2016 werd op verzoek van de bewoners begonnen met laagdrempelige samenkomsten, om de week op zondagochtend. Peter: ‘De vorm van de samenkomst is ontstaan door te luisteren naar de doelgroep. Rituelen worden als waardevol ervaren en daarom wordt bij het welkom-heten de Paaskaars aangestoken. Door het zingen van een lied richten we ons hart tot God en nodigen we heel bewust de Heilige Geest uit in onze samenkomst.

Daarna volgt de verkondiging. ‘Soms is ons leven het vertrekpunt, een andere keer weer de Bijbel. Het is eigenlijk altijd een heen en weer tussen die twee, waarbij een praktische vertaling niet mag ontbreken: wat kunnen we er morgen mee?’

Interactie is belangrijk. Na de verkondiging volgt daarom altijd een gesprek. Er mogen opmerkingen gemaakt of vragen gesteld worden. Onderlinge bemoediging heeft hier ook een plaats in. Peter: ‘Als kernteam zijn we bij dit onderdeel altijd heel alert. Hoe geven we alle bezoekers evenveel ruimte? Maar ook: hoe blijven we bij de kern?’

Met verwondering en dankbaarheid kijkt Peter op de ontwikkeling terug. ‘We zagen de zegen in bezoekers die veranderden, maar ook het groepje bezoekers mocht langzaam maar zeker groter worden. En toen kwam ons eerste doopverzoek. Met het delen van het doopverzoek binnen de samenkomst, bleken er nog drie bezoekers de wens te hebben om gedoopt te worden. De doopcatechese werd gestart: vier avonden bijbelstudie over de basis van het christelijk geloof en de betekenis van de doop.

Vorig jaar zomer werden vier volwassenen in de pioniersplek gedoopt. ‘Wat een wonder. Wat is God goed geweest! Mensen, die vanuit een leven zonder God, spraken als hun belijdenis uit dat ze niet zonder Hem verder kunnen en willen. In het doopwater mochten ze met Christus sterven en door het water heen met Hem weer opstaan in een nieuw leven. Een leven samen met Jezus. Kind geworden van de Vader.’

Inclusief

Het kernteam is zich vervolgens gaan bezinnen op het vieren van het Heilig Avondmaal. Een eerste voorstel werd besproken met de supervisor, ds. F. Maaijen en de stuurgroep. ‘De uitdaging was om binnen de kaders van de Schrift een vorm te vinden die past bij de bezoekers. Een spannende uitdaging. Het Heilig Avondmaal is ingesteld voor de gelovigen, maar wat te doen als er zomaar nieuwe mensen binnenstappen en aanschuiven? Onze grondhouding is het liefst: ook jij mag erbij horen, maar tegelijkertijd is het een Heilig Avondmaal.’

Binnen de kring van pioniersplekken werden ervaringen uitgewisseld. ‘Zo hadden we al eens gehoord van een vorm die inclusief was, zonder dat de keuze om deel te nemen aan iedereen werd opgelegd. Als het brood rondgaat, liggen er dan ook briefjes op de schaal met een bemoedigende bijbeltekst. Wanneer je niet deel kunt nemen, mag je een briefje pakken zodat je daarover kunt mediteren. Zodoende wordt wel elke aanwezige erbij betrokken; niemand voelt zich buitengesloten..’

Lege stoel

Die zondag was het zover. De geloofsgemeenschap zit aan tafel, zoals elke zondag. De Paaskaars krijgt zijn plaats en het houten kruis wordt neergezet. Twee nieuwe schalen worden uitgepakt en naast de Paaskaars gezet. Op de een de matzes, op de andere cupjes voor de druivensap. Omdat twee van de dopelingen een verslavingsachtergrond hebben, is gekozen voor het gebruik van druivensap in plaats van wijn.

Peter: ‘In de verkondiging dachten we na over de uitspraak van Jezus in Johannes 6. In de Bijbel in Gewone Taal: ‘ Mijn dood brengt redding. Als je dat gelooft, dan is het alsof je mijn lichaam eet en mijn bloed drinkt’. Daarna werden de verschillende aspecten van het avondmaal toegelicht en zongen we het lied ‘Aan uw tafel’ van Sela. Begeleid door een eenvoudig woord werden de matzes gebroken en de stukjes gingen gezamenlijk met de bemoedigende teksten op een bord van hand tot hand. Zo ook met de druivensap. Gaandeweg de viering zei ik dat we eigenlijk bij Jezus zelf aan tafel zitten. Zonder dat ik het zelf in de gaten had, wees ik daarbij op de ene lege stoel in de kring. Maar het gebaar ontging de aanwezigen niet. Die symboliek houden we vast. We zaten bij Jezus aan tafel.’

Voorlopig voegt Het Badhuis zich in de traditie zoals die in de Oude Kerk bekend is: vier maal per jaar. ‘Maar het zou kunnen zijn dat we de frequentie verhogen.’

Deel dit nieuws: Twitter Twitter Google E-mail

Schrijf je in voor de IZB nieuwsbrief