Jelke de Jong is verbonden aan de IZB als predikant toerusting. Binnen de afdeling Toerusting helpt hij kerkelijke gemeenten om hun missionaire roeping te (her)ontdekken en daar op een concrete manier invulling aan te geven.
“Wij ondersteunen kerkenraden en gemeenteleden om zicht te krijgen op wat het betekent om als kerk missionair aanwezig te zijn in hun omgeving,” vertelt Jelke. “Dat doen we door het gesprek aan te gaan, door het inzetten van een digitale scan, en door te zoeken naar wat God al aan het doen is in en rondom de gemeente.”
Sommige gemeenten kiezen voor een jaarthema als eerste stap. Anderen willen het missionaire echt onderdeel laten worden van het DNA van hun gemeente en kiezen dan voor het Focustraject, een intensiever begeleidingstraject. “Daarin zoeken we samen hoe missionair-zijn niet alleen een activiteit, maar een manier van gemeente-zijn wordt.”
Missionair-zijn is een levenshouding
Voor Jelke is missionair-zijn een manier van leven.
"Missionair zijn is voor mij: je hart zacht houden en het goede blijven doen."
In een wereld die draait om efficiëntie en controle – en daardoor vaak hard is – is het volgens hem juist nu belangrijk om liefdevol en zachtmoedig te blijven. “Dat raakt me diep. Ik geloof dat Gods liefde en genade mijn hart zacht maakt én houdt. Dat helpt me om het goede te blijven doen, ook als het niet vanzelf gaat.”
Een belangrijke inspiratiebron voor hem is de eerste brief van Petrus, vooral hoofdstuk 3. “Daar lees ik dat lijden en dienstbaarheid geen zwakte zijn, maar juist manieren waarop Gods licht zichtbaar wordt.”
Leven met open ogen en oren
Het missionaire werk van Jelke beperkt zich niet tot zijn functie. “Ik probeer mezelf te blijven in alle situaties en me niet te schamen voor het evangelie. Het evangelie van Jezus Christus is écht goed nieuws, voor mij, voor anderen, voor deze wereld. Het biedt iets waar wij vaak moeite mee hebben: liefde en dienstbaarheid. En dus: verbinding.”
In de ontmoeting met mensen probeert hij met een open houding te luisteren. “Niet met een verborgen agenda, maar om de ander tevoorschijn te luisteren. Wat drijft iemand? Wat gelooft iemand? Wat zoekt iemand? Vanuit die openheid wil ik dienstbaar zijn.”
Tegelijk erkent hij dat dit niet vanzelf gaat: “Van nature ben ik vrij doelgericht en gehaast, dus deze manier van leven vraagt oefening.”
Kleine daden, groot hart
Jelke gelooft in de kracht van kleine, concrete daden. Zo deed hij mee aan een paasontbijt in de stad, werkt hij af en toe op de stadsakker en raapt hij zwerfvuil op als hij tijd heeft. “In mijn vorige woonplaats deden we dat zelfs in groepsverband. Het zijn kleine dingen, maar ze drukken uit dat ik er ben en me verbonden weet met mijn omgeving.”
Een organisatie die beweegt
Over zijn werk bij de IZB is Jelke enthousiast. “Het is een dynamische organisatie met creatieve en begaafde mensen. Daar geniet ik van. De IZB heeft hart voor de kerk én voor de mensen daarbuiten. We zoeken steeds opnieuw naar verbinding met de moderne tijd, zonder het evangelie aan te passen. Dat maakt dit werk relevant en hoopvol.”
