‘Het plan om Focus te gaan doen in onze gemeente ligt al jaren op de plank’. Zo’n drie jaar geleden werd de Barnabaskerk door het landelijk bureau van de CGK geattendeerd op het Focustraject. Het verlangen om met vragen rond missionair kerk-zijn aan de slag te gaan, leefde al langer. Maar hoe pak je dat aan? Toen het Focustraject in beeld kwam, lag er eindelijk een goed middel op tafel. Dat maakte de Barnabaskerk een mooie plek om het Focustraject te starten binnen de Christelijk Gereformeerde Kerken.  

Het had wat inwerktijd nodig, maar inmiddels staat de gemeente op het punt om ‘echt’ te beginnen. Wat maakt dat Marieke en Carina er zin in hebben? Carina: ‘We zien er naar uit om weer diepgang en betrokkenheid op te zoeken. Een deel van onze gemeente zoekt naar tools om Jezus bespreekbaar te maken in het dagelijks leven, en het geloof in Hem uit te dragen. Dat is in de kerk al lastig genoeg, laat staan daarbuiten! Hopelijk helpt ons dit.’ Marieke vult aan. ‘Ik heb zin om mezelf te oefenen in de missionaire way of life. Ik hoop nu al dat mensen aan me zien dat ik christen ben, maar ik wil me daar nog wel verder in ontwikkelen.’ 

Wat de beide dames aanspreekt in het Focustraject, is dat het allesomvattend is. Het is geen korte training met veertig geïnteresseerden, maar een langdurig gemeentebreed project dat bewustwording en verandering beoogt. ‘Die korte trainingen hebben we ook gedaan in onze gemeente. Maar wat levert dat uiteindelijk op? Sommige mensen zijn wel bang dat Focus ook zo’n hype is. Dat is één van de redenen dat we voor Focus hebben gekozen: twee jaar lang, met z’n allen, met het oog op cultuurverandering. Tegelijk is dat een knelpunt. De wens om te veranderen is er best, maar hoe doe je dat dan? En wil iedereen dat? Sommige energie raakt verloren als het hele proces te lang duurt.’  

De Barnabaskerk is momenteel niet inactief op missionair vlak. Er gebeurt genoeg aan missionaire projecten, inloopmomenten en wijkactiviteiten. Tegelijk komt de organisatie daarvan vaak op dezelfde mensen neer. ‘Sommige mensen zijn bang: missionair zijn, kan ik dat wel? Wat zal het van me vragen? En anderen zeggen: Ik ga wekelijks naar de kerk, en leef mijn geloof. Is dit traject nou echt nodig?’ Carina: ‘Ik denk dat er inderdaad al heel veel gebeurt in mensenlevens. Zoveel contacten, momenten van God! Ik vind het echt jammer dat zulke ervaringen niet gedeeld worden. Blijkbaar is het niet noemenswaardig: alsof je niet mag zeggen dat je over God in gesprek bent geweest met een ander. Maar als het niet wordt gedeeld, kun je je er ook niet samen over verwonderen.’ 

Marieke: ‘We zijn als gelovigen zo broodnodig in de wereld. Maar beseffen we dat wel? Iedereen doet z’n ding, gaat zijn eigen gang. En op die eigen gang doen we genoeg en volgen we Jezus. Het zijn alleen zoveel losse kruimels. Terwijl we een brood zouden zijn als we hierin meer de verbinding zoeken met elkaar. Focus kan ons ook daarin helpen: om niet op eigen houtje te geloven, maar in de kerk ook opener naar elkaar toe te zijn in het geloofsgesprek. Daardoor ontstaat een gezamenlijk verlangen.’ 

Carina hoopt dat het Focustraject voor iedereen in de gemeente iets te bieden heeft. ‘Hoe verschillend we ook zijn, en wat we ook zoeken: ik hoop dat overal waar het geloof smeult, door het vlammetje van Focus weer oplaait en er een flink vuur ontstaat.’