Als 'onze man in het Noorden' begeleidt hij Focustrajecten in Nieuweroord-Noordseschut en Nieuwe Pekela. Maar dat is maar een deel van zijn werk. De andere helft van de week staat Jaap van den Born (60 jaar) 'gewoon' op de werkvloer. Hij is hoofd van een onderzoekslaboratorium binnen het Universitair Medisch Centrum Groningen. Hoe is het, om in die twee werelden te leven?
Voor mij heeft geloven op de werkvloer veel te maken met leven in navolging van Christus. Daarbij staan waarden als eerlijkheid, integriteit, respect, aandacht voor de mensen om je heen en kwalitatief goed werk leveren centraal. In contacten met collega’s en studenten probeer ik altijd de verbinding te zoeken. Dit zorgt ervoor dat er wederzijds bereidheid is om de schouders onder het werk te zetten en ontstaat er ruimte om de dingen te delen die je bezighouden in het leven van alle dag. En daar vallen zingevingsvragen ook onder.
Ik ben dus niet actief op zoek naar allerlei mogelijkheden om de mensen om me heen te overtuigen van de waarde en betekenis van het christelijke geloof, maar ik wacht en sta open voor de mogelijkheid die zich voordoet om iets te vertellen van de hoop die in me leeft. Soms ben ik me er niet zo van bewust dat een christelijke levenshouding een kracht in zichzelf is. Kortgeleden nog verzekerde een van mijn buitenlandse promovendi mij dat ik voor haar een engel was. Twee andere collega’s vielen haar direct bij. Ik was verbaasd en ook wel wat ontroerd dat mijn manier van leiding geven en begeleiden van jonge onderzoekers kennelijk wat hemels licht met zich meebrengt.
Wat ik ook heel bijzonder vond, waren de reacties van vele niet-gelovige collega’s toen ik ze vertelde dat ik twee dagen per week bij de kerk ging werken. Ik heb geen enkele negatieve reactie gehad, sterker nog, velen gaven aan dat ze het heel mooi vonden dat ik in de laatste tien jaar van mijn werkzame leven me meer wilde inzetten voor mijn medemens. Het werd breed gezien en gewaardeerd dat kerk en geloof bijdragen aan levensgeluk, troost en verbondenheid van veel mensen.
Verwondering over en nieuwsgierigheid naar de werking van ons lichaam (in mijn geval de nieren in het bijzonder), hoe ziekteprocessen verlopen en hoe je daar op slimme manieren op in kunt grijpen zijn voor mij een sterke drive in mijn werk. Ik verbaas me er vaak over hoe onze goede God ons mensen toch zo mooi en creatief heeft bedacht, en hoe akelig het is dat ons lichaam door allerlei oorzaken zo verziekt kan raken. Ik kan dan ook erg blij worden van de wetenschap dat eens dat menselijk bestaan weer perfect zal zijn. Voor mij persoonlijk een belangrijke stip op de horizon!
Jaap van den Born