Missionair zijn verbinden we vaak met gastvrijheid. We heten mensen welkom en nodigen hen uit. Het liefste doen we dat in onze eigen omgeving, een plek waar wij ons veilig voelen. In de ontmoeting met de tollenaar Zacheüs doet Jezus iets opvallends: hij nodigt zichzelf uit. Hij wacht niet af, maar stapt de wereld van de ander binnen. Missionair zijn anno 2026 kan precies zo beginnen, betoogde collega Henk Boerman onlangs in een mooie beschouwing. Het roept een vraag op om over na te denken: waar zou ik mezelf eens kunnen uitnodigen? Soms begint missionair zijn simpelweg met aanwezig zijn op een plek waar je anders niet zou komen.

In de nieuwe rubriek ‘vraag van de maand’ leggen we een praktische missionaire vraag voor aan een van onze mensen. Dit keer belicht Agnes van Haaften de vraag: hoe richten we ons pastoraat in als we een missionaire kerk willen zijn?

Hoe overbrug je de afstand tussen de wijk en jouw missionaire initiatief? Barbara van Nieuw-Amerongen vertelt over het werk van CRUX, een missionaire plek in de nieuwbouwwijk De Groote Wielen in Rosmalen.

Als IZB ontdekken we telkens weer dat gebed een fundamentele rol speelt in de uitbreiding van Gods Koninkrijk. Het boek Handelingen laat zien dat de Geest juist in de weg van het gebed deuren opent en mensen tot vernieuwing brengt. Daarom brengen we ook dit jaar de gebedscampagne Uw Koninkrijk Kome onder de aandacht. Deelnemers bidden dagelijks voor bijvoorbeeld vrienden, familieleden, buren of collega’s, met het verlangen dat zij Jezus leren kennen. Laat jij je ook inschakelen?