Zondag 24 maart neemt ds. Ad Vastenhoud afscheid; hij was acht jaar missionair predikant in Den Haag. Vanuit de Bethlehemkerk ontwikkelde hij met medewerkers uit de gemeente het plan ‘Brood voor de buurt’. Met dankbaarheid ziet hij terug op een gezegende tijd.

‘Roeping is een kernwoord in mijn leven’, zegt Ad. ‘Ik kom figuurlijk gesproken van ver. Als kind wilde ik predikant worden, of boer. Dat laatste viel al snel af; ik had niemand in mijn omgeving met een agrarische achtergrond. In mijn jeugd werd altijd tegen me gezegd: ‘Dat kun jij toch niet.’ Als je zoiets maar vaak genoeg hoort, ga je het geloven. Na de lagere school ging ik naar de lts, want de mavo zou toch te hoog voor mij gegrepen zijn. Gaandeweg werd duidelijk dat ik bèta-vakken wel leuk vond. Zo werd ik uiteindelijk wiskundeleraar. Maar het verlangen naar het predikantschap bleef. En ik genoot van de pastorale gesprekken die ik als vertrouwenspersoon kon voeren met leerlingen op de reformatorische school. Toen iemand aan me vroeg waarom ik geen theologie ging studeren, was mijn eerste gedachte: dat kan ik toch niet. Ik was niet gewend boeken te lezen, laat staan Engels- of Duitstalige werken. En dan eerst een paar jaar Grieks en Latijn. De hele studie is een zaak van gebed geweest. Elk tentamen dat ik haalde, werd me geschonken. Zo ervoer ik dat. Die houding, waarmee ik aan de studie begonnen ben, is in de loop van de jaren niet veranderd. Ik ben geroepen, maar ik kan die roeping slechts beantwoorden in totale afhankelijkheid.’

 Den Haag was in zekere zin zijn eerste gemeente. Welke lessen heeft hij geleerd, als het gaat om missionair werk?

  • De waarde van een uitnodigende gemeente

‘Dat er zomaar mensen binnenlopen, dat gemeenteleden mensen bij me introduceren, meenemen of verwijzen naar een Alpha-cursus of de open maaltijd – daar ben ik erg dankbaar voor. Want ik zie daarin ook een teken dat God ons waardig acht om een middel in zijn hand te zijn. Het stimuleert ook om met open ogen en open oren in de wereld te staan, biddend, dat God ons zal gebruiken in zijn dienst. De innerlijke ontferming en de zelfverloochening die dat vraagt, beschouw ik als een genadegave. Je kunt het ook omdraaien en alles vanuit een ander perspectief beschouwen: God vráágt ons niets, Hij reikt ons de mogelijkheid aan om iets voor een ander te betekenen.’

  • De kracht van het gebed

‘Sorry, het wordt een beetje een cliché, maar ook hier bid ik voor’, zegt Ad. We hadden het over de vraag hoe je gastvrijheid in de gemeente kunt bevorderen. ‘Veel mensen moeten een drempel over om op een vreemde af te stappen. Ik hoor dat ook bij de IZB-Focusbijeenkomsten. De lastigste onderdelen vinden mensen de opdracht om contact te leggen met anderen. Zelf heb ik dat niet meer. Ik voel me als door een magneet naar mensen toegetrokken. Het geheim daarvan is het gebed, denk ik.

Zonder gebed kun je het schudden; dan is alle missionaire werk ook gedoemd te mislukken. Ik wist dat altijd wel, maar ik ben daar in de afgelopen 8 jaar nog meer van doordrongen geraakt. Dit besef is onder gemeenteleden ook gegroeid. Er wordt in Den Haag veel gebeden. Op maandagmorgen om 6.00 uur begint dat al. Persoonlijk bid ik ook veel. Voor de kerkdiensten, voor pastorale gesprekken, voor het medewerkersteam, voor alles. God weet wie ik ben. Dan weet Hij ook waar Hij me het beste kan inzetten.’

  • De betekenis van een betrokken medewerkersteam

‘In Den Haag was ik gezegend met een stuurgroep, waarin verschillende disciplines vertegenwoordigd waren. Een psycholoog, een communicatiedeskundige, etc. Het gevaar bij zoveel gemotiveerd talent is, dat er van alle kanten aan hen getrokken wordt. Ik ben er een paar keer dwars voor gaan liggen, dat stuurgroepleden zouden worden benoemd tot kerkenraadslid. Want dat zou een aderlating zijn geweest voor ons team. Dat moet je zorgvuldig bewaken. Ik heb veel respect voor de tomeloze inzet van de teamleden. Acht jaar lang hebben ze naast hun baan en gezin meer dan het gewone gedaan.’

  • Het geheim van vruchtdragen

‘In Johannes 15:5 zegt Jezus: ‘Blijf in Mij en Ik in U, dan zult u veel vruchtdragen.’ Als je het snel leest, zou je kunnen concluderen dat het onze opdracht is veel vrucht te dragen. Maar het springende punt is dat we in Hem blijven.’

Deel dit nieuws: Twitter Twitter Google E-mail

Schrijf je in voor de IZB nieuwsbrief