Eigen schuld, dikke bult

Gert van den Bos (missionair werker, Capelle-Schollevaar) hield een 'weekpreek' in het radioprogramma 'EO-Live', naar aanleiding van de bijbeltekst: ‘En leen geld uit zonder het terug te verwachten'(Luk. 6:35, BGT).

http://www.eo.nl/radio5/programmas/eo-live/fragment/artikel/eigen-schuld-dikke-bult-geld-lenen-zonder-terug-te-verwachten/

(Hier volgt de tekst van de column:)
‘Never!’
‘Nee hoor, dat is veel te gemakkelijk!’
‘Aan kinderen wel, maar aan wildvreemden? Nee nooit!’
Voorstelbare reacties, want wie weet krijg je je geld wel nooit meer terug! Het kan zelfs de vraag zijn of de ander er wel écht mee geholpen is. Er zal namelijk vast een reden zijn dat iemand geld leent. Misschien is het vette pech maar goed mogelijk is het ook eigen schuld dikke bult. Diegene moet vast nog leren budgetteren of het gat in de hand moet gedicht worden.
Voorwaardelijk lenen, OK. Maar om niet geven, daar los je niets mee op.

Allemaal logische reacties, want Jezus' opdracht druist nogal tegen onze gewoontes en ideeën in. Niet van deze wereld! En dat is het precies. Als Jezus deze opdracht geeft, vertelt Hij over hoe Hij het goede leven voor zich ziet. Hij vertelt over hoe je écht gelukkig zal zijn, de zogenaamde zaligsprekingen. Daarmee schetst Hij een plaatje van zijn Koninkrijk en overal waar die principes worden toegepast, wordt zijn Rijk van het goede leven zichtbaar.

Was dat nieuw voor die tijd? Nee, in Israël kende men al een systeem waarin eens in de zoveel jaar schulden werden kwijtgescholden en bezit terugkwam bij de rechtmatige eigenaar. Zo werd blijvende verarming tegengegaan. Maar ook bleef men zo beseffen dat uiteindelijk alles van God is. Dat was eens in de 49 jaar. Een soort superverzoendag. Jezus brengt dat principe nog een stapje verder door het als opdracht mee te geven, het lijkt wel voor elke dag.

Donderdag 6 juli was het #wereldkusdag. Ik zou elk jaar wel een #wereldverzoendag willen houden. Want ik kom te veel mensen tegen die blijvend verarmen. En ik kom ook te veel mensen tegen die op hun bezit en bij anderen uitstaande schulden blijven zitten en zeggen: dit is van mij, blijf af, geef terug! Het gevolg is een neerwaartse spiraal die mensen in de hoek zet, klem zet en onder grote druk. Want de stijgende rekeningen, deurwaarders en impliciete verwensingen blijven maar komen. We konden erover lezen deze week dat vrouwen die in de vrouwenopvang terecht komen forse schulden opbouwen, blijvend verarmen. Dat is dus naast al het andere leed dat de reden was om opgevangen te moeten worden.

De ‘eigen schuld dikke bult’ gedachte moet je écht even parkeren. Als in de Tour de France iemand valt door eigen roekeloos rijgedrag of door een elleboogstoot van iemand anders, dan worden ze allebei verzorgd om weer op de been te komen. Waarom op het gebied van schulden dan niet?

Dat kan je metterdaad doen, geld geven voor het maken van kinderprogramma’s en radio-uitzendingen in Albanië. Maar je kunt het ook in je eigen straat, wijk of pub doen. In de straatreacties hoorde je dat sommigen er al wél raad mee wisten. Leen, geef je mee?!

Irritant goed, die opdracht van Jezus. Hoe lastig ik deze opdracht zelf ook vind, ik wil hem serieus nemen. Hij geeft ons daarmee goud in handen. Tastbaar concreet maakt dat geloof weer heel gewoon! Want waar je geld leent zonder het terug te verwachten, breekt zijn Koninkrijk, breekt het goede leven door.