'Bent u dominee? Dat is ook toevallig'

Catherinus Elsinga, missionair predikant in Almelo, treft voorbereidingen voor een nieuwe projectperiode. "Als Paulus rondloopt in Athene doet dat iets met hem. Toch gaat hij met liefde het gesprek aan. Iets dergelijks ervaar ik hier ook."

‘Mijn ouders waren betrokken bij de kerk, maar bij mij is het geloof in de loop van de tijd uit m’n leven verdwenen.’ Hoe vaak heeft Catherinus Elsinga dat zinnetje al niet gehoord tijdens huisbezoek, uit de mond van twintigers en dertigers? ‘En ik begrijp ze nog ook', zegt hij. 'Vroeger, in de setting van het ouderlijk huis gingen ze nog mee naar de kerk. Maar eenmaal op zichzelf wonend, in de stad, vereist het aandacht, inspanning, toewijding om bij God, geloof en de kerk betrokken te blijven. In deze cultuur zijn zoveel machten aanwezig, die je daarvan afhouden, dat je gemakkelijk met de stroom meegaat. Tenzij je tegenstribbelt en tegen de welhaast natuurlijke gang van de dingen ingaat. Het is meestal niet te wijten aan onwil, als die generatie losraakt van de kerk.’

Ds. Catherinus Elsinga is nu vijf jaar missionair predikant in Almelo; hij combineert die taak met zijn werk als predikant van wijkgemeente ‘De Ontmoeting’ in die stad. Samen met zijn kerkenraad en de IZB treft hij voorbereidingen voor een nieuwe projectperiode.
Nieuwkomers, randkerkelijken en kaartenbak-leden – vroeg of laat kunnen ze rekenen op een bezoek van de missionaire predikant. ‘Het liefst sta ik meteen bij ze op de stoep, dan zien dat ik ook maar een eenvoudige jongen ben. Als ik vooraf opbel om een afspraak te maken, dan schept dat alleen maar barrières.’

Toevallig
Het bezoekwerk heeft zijn hart; hij doet het veel en graag. ‘Het heeft elke keer iets van een avontuur. Gisteren nog zat ik bij een jong stel; beiden hadden een vage band met de kerk. Maar sinds ze een kind hadden gekregen overwogen ze toch om weer eens aansluiting te zoeken. We raakten aan de praat over het feit dat God mensen verantwoordelijkheid heeft gegeven, hen tot verantwoording roept. Aan het eind van het gesprek gaf de man aan dat hij het op prijs had gesteld en dat het hem veel te denken gaf.’
Hartelijkheid, gastvrijheid en vrijblijvendheid zijn belangrijke ingrediënten van de gesprekken. Soms vallen hem onverwachte zegeningen ten deel. ‘”Bent u dominee? Dat is ook toevallig” zei een jongeman pas tegen me, toen ik had aangebeld. Zijn vader had juist de avond tevoren tegen hem gezegd dat hij contact moest zoeken met een kerk. Lange tijd had hij er niets aan gedaan, maar nu sluimerde het verlangen weer. Ook zijn vrouw, van origine Zuid-Amerikaanse had openheid voor het evangelie. Sindsdien is hij een geregelde kerkganger.’

Eigen gebouw
Toen Catherinus in 2012 begon was de gemeente meer dan 10 jaar vacant geweest en er was geen eigen gebouw. In de afgelopen vijf jaar is veel werk verzet. Bijzondere aandacht is besteed aan het missionaire karakter van de kerkdiensten en het activiteitenaanbod van de gemeente. Tal van nieuwe initiatieven zijn ontwikkeld: laagdrempelige diensten, kinderclubs, een koffiecafé, een creatieve club, buurtpastoraat, open dagen, diaconale diensten (Schuldhulpmaatje, Stichting Present). Sinds 2015 beschikt de wijkgemeente over een eigen gebouw in het hart van de wijk. Het staat in een relatief arme buurt, waar veel mensen met een migrantenachtergrond wonen. Tot de geografische wijk behoren ook enkele nieuwe wijken met veel kinderen en tweeverdieners.

Projectplan
De wijkgemeente heeft nu voor de komende jaren (2018-2020) een nieuw projectplan ontwikkeld, getiteld ‘Huis waarin uw vrede is’. De predikant en de kerkenraad hebben het verlangen dat ‘De Ontmoeting’ een ‘vindplaats van heil’ zal zijn in een geseculariseerde stad. Catherinus: ‘De gemeente bestaat uit ca. 350 meelevende leden en een grote rand van zo’n 450 leden. Om de mensen aan de rand en buiten de kerk te bereiken met het evangelie, gaan we gemeenteleden missionaire toerusting geven, vanuit een hernieuwde gerichtheid op Jezus Christus. We maken daarbij dankbaar gebruik van het materiaal dat IZB-Focus heeft ontwikkeld. Als we ‘vindplaats’ vergelijken met een huis of een herberg, dan zijn netwerken/relaties van gemeenteleden de toegangsweg. Navolging/heiliging is bepalend voor de sfeer in de herberg. De gemeente heeft een gastvrije houding voor nieuwkomers; het is een warme gemeenschap en daar ben ik blij om. Maar het gaat er ook om dat we leren om het evangelie te delen in het dagelijks leven.’

Moslims
‘De Ontmoeting’ heeft goedlopend kinderwerk (clubs en vakantiebijbelclub) en via die activiteiten zijn er veel contacten in de wijk. Dat ‘sterke punt’ wordt benut in de plannen. ‘We willen worden tot een gemeente waar kinderen het evangelie leren kennen en waar jonge gezinnen zich thuisvoelen.’
Een andere pijler van het projectplan is het contact met moslims. Samen met enkele andere kerken organiseerde ‘De Ontmoeting’ al toerustingsavonden met inbreng van stichting Evangelie en Moslims. Catherinus: ‘Almelo kent een grote Turkse gemeenschap. Op dit moment hebben we nog niet veel ingangen in die betrekkelijk gesloten gemeenschap, dus we moeten realistisch zijn. Maar we willen niet weglopen voor onze roeping om ook voor deze stadgenoten met het evangelie present te zijn. We kunnen toch onmogelijk zo’n deel van de stad op voorhand ‘afschrijven’? Er zijn wat dunne lijntjes. De echte openheid kunnen wij niet creëren, die zal God zelf moeten geven. Het gebed is daarin ook van grote betekenis.’

Almelo – 73.000 inwoners – is een zeer geseculariseerde stad. ‘Soms overvalt het me, dat zoveel mensen in deze stad zonder God door het leven gaan. Als Paulus rondloopt in Athene doet dat iets met hem. Toch gaat hij met liefde, gedreven door het evangelie, het gesprek met mensen aan. Iets dergelijks ervaar ik hier ook.’